Σωτήρης Παστάκας: "Οι Κύκλωπες"

Ας ανοίξει, λοιπόν, η πέτρα,
ο βράχος ας γευθεί την οσμή του,
ο αέρας ας μοιράσει ακριβοδίκαια
το μερτικό του στον καθένα μας.
Με βήμα γοργό ας αναρριχηθούμε
στην ύστατη κορυφή, του αετού
η φωλιά ας γίνει ορμητήριο και κρυψώνας.

Από περιορισμένα ύψη, βουνοκορφές
εικονικές και όρη διψασμένα,
ας δώσει ο καθένας το στίγμα του,
με απλά σεντόνια του καπνού,
μπαρουτοκαπνισμένα. Ας λογαριάσει,
μόνος του, το ύψος του ο καθένας
και τον ορίζοντα που του αντιστοιχεί,
ας καθορίσει τον φρουρό, το σύνθημα,
το παρασύνθημα κι ας αναγγείλει
Αυτόν που όλοι μας περιμένουμε,
τον πολυπόθητο Κανένα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ανδρονίκη Ατζέμογλου: "Διαφορετικό ''Είναι'' "

Ολυμπία Καράγιωργα: "Χιλιάδες Πρόσωπα της Τύχης"

Βασιλική Αστ. Μάνδαλου: "Απόφαση"