Βιβή Κάραλη: "Ερωτικό"

Τις ώρες που σε θέλω,
τις ώρες που σ' αναζητώ,
σε χάνω, δεν σε βρίσκω
και μένω στο κενό.

Μου λες πως μ' αγαπάς,
μακριά μου δεν μπορείς,
για μένα υποφέρεις,
για μένα μόνο ζεις.

Στην αγκαλιά σου μέσα
απόψε να βρεθώ,
να σου χαρίσω μάτια μου
τ' όνειρο το πιο αληθινό!

Για σένα και για μένα
τα λόγια είναι περιττά,
η αγάπη μας ενώνει
σαν γέλιο, σαν τραγούδι,
σαν μια γλυκιά διπλοπενιά.

Δημήτρης Π. Κρανιώτης: "Την Έλεγαν Τρελή"

Αγαπούσε
τα λουλούδια, τα δέντρα.
Φιλούσε
τις παπαρούνες, τους κρίνους.
Έπαιζε
με τα ζώα, σαν τα παιδιά.
Λάτρευε
τους ανθρώπους, τα πουλιά.
Θυσιαζόταν
για τη ζωή, για την αγάπη.
Την έλεγαν τρελή!
Άραγε γιατί;