tag:blogger.com,1999:blog-303329282011-12-15T20:14:23.823+02:00Online Βιβλιοθήκη Ελληνικής Ποίησης/The Online Library of Greek PoetryDimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.comBlogger431100tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-75634530049921831122011-12-11T12:41:00.001+02:002011-12-11T12:41:34.243+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><b>Απόφαση</b><br /><div class="MsoNormal"><o:p>&nbsp;</o:p>&nbsp;</div><div class="MsoNormal">Οι συναστρίες των ρόδων απεφάνθησαν</div><div class="MsoNormal">ωθώντας τα τρυφερά βλαστάρια να συνηγορήσουν</div><div class="MsoNormal">με παρρησία…</div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Τα νεογέννητα μπουμπούκια με περηφάνια</div><div class="MsoNormal">στύλωσαν το ευγενικό τους παράστημα</div><div class="MsoNormal">κυοφορώντας ροδαλές ελπίδες κι ευωδιές…</div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Τα σπαθωτά φύλλα ανέλαβαν πλέον</div><div class="MsoNormal">τις προσδοκίες της ανθρωπότητας</div><div class="MsoNormal">και υποσχέθηκαν να ραμφίσουν το κακό</div><div class="MsoNormal">και ευαγγελίστηκαν το μήνυμα</div><div class="MsoNormal">πως η ασχήμια πια εξακοντίστηκε</div><div class="MsoNormal">πέρα μακριά κι αλάργα.</div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Μονάχα μια ρανίδα πόνου θα κρατήσουν</div><div class="MsoNormal">κρυμμένη στα αγκάθια τους</div><div class="MsoNormal">όχι για υπεροχή αλλά σαν μνημόνιο</div><div class="MsoNormal">της μέχρι χτες εκπεσούσης ανθρωπιάς.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-7563453004992183112?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-19262206316254176592011-12-10T22:03:00.001+02:002011-12-10T22:04:01.441+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><b>Χιλιάδες Πρόσωπα της Τύχης</b><b><o:p>&nbsp;</o:p></b><br /><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Το σώμα μου περνάει ανάμεσά σας </div><div class="MsoNormal">πρόσωπα</div><div class="MsoNormal">χιλιάδες πρόσωπα της τύχης</div><div class="MsoNormal"><o:p>&nbsp;</o:p>&nbsp;</div><div class="MsoNormal">Στιγμές, τα μάτια σας οσφραίνονται</div><div class="MsoNormal">Τα δάχτυλα νάταν λυτά θα χύνονταν</div><div class="MsoNormal"><o:p>&nbsp;</o:p>&nbsp;</div><div class="MsoNormal">(Το σώμα μου περνάει</div><div class="MsoNormal">κάτω απ’ το βάρος της μυστικής ψυχής του)</div><div class="MsoNormal"><o:p>&nbsp;</o:p>&nbsp;</div><div class="MsoNormal">Το σώμα μου περνάει ανάμεσά σας </div><div class="MsoNormal">Πολύ κοντά σας</div><div class="MsoNormal">Πρόσωπα</div><div class="MsoNormal">Χιλιάδες πρόσωπα της τύχης&nbsp;&nbsp;</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-1926220631625417659?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-28935555430742070932009-05-31T21:46:00.002+03:002009-05-31T21:51:15.711+03:00<strong>Αέρινες Φωτογραφίες</strong><br /><br />Σε τρύπιους ασβεστόλιθους<br />λάξευσε ο χρόνος τις σκέψεις μας.<br />Κι’ έγιναν αέρινοι κρυψώνες<br />πέτρινοι σκληροί,<br />θεμέλιο σε σπίτι ερημωμένο.<br />Αφήνοντας φυλακισμένες τις σκέψεις<br />σε δοκάρια σπασμένα, σε πόρτες, σε τοίχους.<br />Ανεξίτηλες στη λησμονιά,<br />αόρατες στον πόλεμο και στην καταστροφή,<br />μοναδικά αντίγραφα οι αναμνήσεις.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-2893555543074207093?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-18822493229573593062008-02-26T11:54:00.000+02:002008-02-26T11:55:14.168+02:00<strong>Ονείρεμα<br /></strong><br />Μπαλάντα της νύχτας,<br />της βροντής<br />και του σύννεφου,<br />μπαλάντα του πελαγίσιου αέρα,<br />σάλεμα φύλλων την ώρα του σούρουπου<br />γη, ουρανός κι αστέρια.<br />Σμίξαμε τη νύχτα του χαμού<br />πάνω στη νοτισμένη γη,<br />κάτω απ’ την Πούλια.<br />Χελιδόνια κουρνιάζουν στις μασχάλες σου.<br />Ο ιδρώτας σου,<br />δάκρια του φεγγαριού,<br />χαράζει το κορμί μου.<br />Τα μάτια σου,<br />μαύρες λίμνες,<br />ξεχύθηκαν στο σώμα μου,<br />το βογκητό σου<br />ο αχός της παλίρροιας.<br />Στο στόμα κρατούσες τριαντάφυλλο,<br />άγγιγμα από φίλντισι,<br />αφρό της θάλασσας κι ονείρεμα<br />ηδονή ανάκατη με πελαγίσια αλμύρα<br />γη, ουρανός κι αστέρια.<br />Ο γαλαξίας σκίρτησε στο σώμα μου<br />κοράλλι της θάλασσας<br />μπαλάντα της χίμαιρας<br />γη, ουρανός κι αστέρια.<br />Έρωτας ξεχύθηκε<br />απ’ τις ρωγμές της νύχτας.<br />Μας πήρε ο άνεμος την ώρα που σμίγαμε<br />πάνω στη νοτισμένη γη.<br />Μη μιλάς άλλο πια,<br />μόνο αφουγκράσου την παλίρροια<br />μπαλάντα της χίμαιρας<br />τραγούδι του άπιαστου<br />γη, ουρανός κι αστέρια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-1882249322957359306?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-7116365026500150712008-02-15T19:10:00.003+02:002008-02-15T19:18:15.090+02:00<strong>Αμφισβήτηση</strong><br /><strong></strong><br />Η πλατεία ήταν γεμάτη<br />σαν άνοιξη ελπίδας και ζωής.<br />Τέσσερις στο ρολόι, μια γενιά<br />περασμένη, ξεχασμένη.<br />Η νέα ματιά της αμφισβήτησης<br />φαντάζει κυνήγι θησαυρού<br />και ο νέος κομφορμισμός<br />αγγίζει τα όρια της αγάπης.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-711636502650015071?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-46256635917806792122008-02-11T22:59:00.000+02:002008-02-11T23:01:26.963+02:00<strong>Στην Άνοιξη Του Παραδείσου<br /></strong><br />Στον Παράδεισο αγνάντεψα την ομορφιά της ζωής.<br />Της ζωής που δε χρωστά τίποτα σε κανέναν, μόνο της χρωστούν.<br />Σε Ηλύσια Πεδία αόρατα από ανθρώπινο μάτι η ζωή αναβλύζει<br />από κρυσταλλοπηγές που δεν έχουν μολυνθεί από ρυπαρές δραστηριότητες,<br />το καθάριο τους γάργαρο νερό δε σταματά σε φράγματα,<br />ρέει ανεμπόδιστα προς τη μεγάλη θάλασσα, τη θάλασσα της ευτυχίας.<br />Μην περιμένεις με τα καθημερινά σου μάτια να την αντικρίσεις,<br />σου κρύβεται, γιατί είσαι ανάξιος να την κερδίσεις.<br />Ποτέ σου δε θα την αντικρίσεις κι ας το νιώσεις κάποιες στιγμές ότι είναι κοντά σου<br />και σου χαϊδεύει τα μαλλιά η δροσερή της αύρα.<br />Είναι μόνο μια φευγαλέα ψευδαίσθηση.<br />Είναι που δεν έχεις τα κλειδιά.<br />Σου τα έχουν κρύψει τότε.<br />Τότε που δεν κατάλαβες το μεγάλο σου λάθος,<br />τότε που νόμισες πως ήσουν δυνατός,<br />ένας γίγαντας που όλα τα μπορεί. Μα έλα που δεν το ήξερες ότι ήσουν νάνος,<br />ένα μικρό ανθρωπάκι ανήμπορο να εξουσιάσει, ένα αδύναμο νήπιο,<br />ένα αδέσποτο φύλλο στον απέραντο αιθέρα που σε περιβάλλει.<br />Αλίμονο, κλαίω για σένα, για σένα που δεν μπόρεσες ποτέ σου να νιώσεις<br />την αδυναμία σου, την απραξία που έχεις κατακτήσει με την αξία σου.<br />Κλαίω και οδύρομαι που δεν κατάλαβες ποτέ ότι τα πουλιά πετούν με χάρη,<br />ενώ εσύ δε δύνασαι να πετάξεις κι ας προσπάθησες<br />κι ας μάτωσες να τα καταφέρεις.<br />Μα σε θαύμασα κιόλας, είναι αλήθεια, κάποιες στιγμές,<br />όταν ένιωσα μέσα από την αγωνία σου να ξεπηδά η ελπίδα.<br />Τότε ξαναγεννήθηκα από τις στάχτες μου και γέλασα.<br />Γέλασα και δάκρυσα μαζί.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-4625663591780679212?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-8425388986110063022007-10-30T19:17:00.000+02:002007-10-30T19:18:31.180+02:00<strong>Χορηγία<br /></strong><br />Μια μέρα θα ’θελα<br />να νιώθω, σαν σήμερα.<br />Να βλέπω τα βάσανά μου<br />και να ονειρεύομαι.<br />Να πλένω τα πιάτα μου<br />και να ταξιδεύω…<br />Να φροντίζω τον κόσμο και να χαίρομαι.<br />Να ξενυχτώ από αγάπη<br />και να κοιμάμαι,<br />με μάτια ανοικτά!<br />Έτσι σε μέτρησα ζωή.<br />Με μια μεζούρα κριτικής<br />που μ’ έκανε χαρούμενη.<br />Έτοιμη, ν’ ανταμώσω τη λύτρωση<br />και να συνομιλώ αιώνια με τ’ άστρα.<br />Κι όλα είναι τόσο απλά<br />σ’ αυτή την επαφή…<br />Ο δικός μου άνθρωπος<br />θα παραμείνει αλώβητος<br />όχι σαν αητός, που έλεγε ο Δέλφης,<br />αλλά σαν αστέρι, που επιχορηγεί<br />τη Γη με όνειρα και ελπίδες…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-842538898611006302?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-4672968804385102472007-08-20T12:49:00.000+03:002007-08-20T13:05:56.315+03:00<strong>Τα Γραπτά Πετούν</strong><br /><br />Ο αναμάρτητος πρώτος βαλέτω. Αυτός<br />Που δεν του πέρασε ποτέ απ' το νου<br />Πως τα πτερόεντα πετούν κουρνιάζουνε<br />Σαν τρομαγμένα πάνω στα γραπτά<br />Μήπως και βρούνε τρόπο κάπου να τρυπώσουνε<br />Να μείνουν όπως μένουν τα αιώνια όλα<br />Στον αιώνα.<br /><br />Πτερόεντα είναι, αφελή, τι να σκεφτούν.<br /><br />Όμως ετούτα εδώ, τα αιώνια,<br />Δεν ξέρουνε<br />Για πόσο μόνο θάλλει μια<br />αιωνιότης; Και αγάλλονται<br />Τ’ ονοματάκι τους χαράζοντας βαθιά<br />Στην πιο πολύτιμη<br />Άπεφθη<br />Λυδία των πάντων<br />Λήθη.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-467296880438510247?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-73792987410551158512007-08-07T20:19:00.000+03:002007-08-07T20:23:06.024+03:00<strong>Κρύες Ελπίδες</strong> <br /> <br />Γιατί γέλασες<br />ψεύτικα χθες<br />φταίω εγώ<br />φταίει η ζωή<br />ή εσύ φταις.<br /> <br />Κρύο στο δρόμο<br />χιονιάς<br />άδεια στομάχια<br />άδειες οι τσέπες μας.<br />Αυτά μας κάνανε<br />ρίγη να νιώσουμε, <br />πόθοι κι ελπίδες<br />όλα παγώσανε.<br /> <br />Άδειες οι τσέπες μας <br />έξω χιονιάς <br />Οι σκέψεις πάγωσαν<br />με μιας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-7379298741055115851?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-73949990201284040102007-06-28T10:50:00.000+03:002007-06-28T10:54:31.934+03:00<a name="ΠΟΙΗΤΙΚΗ"><strong>Ποιητική</strong></a><br /><br />Με λέξεις γράφονται τα ποιήματα<br />Τρυφερές που ανασαίνουν κι ευωδιάζουν<br />Κι άλλες τραχιές που τρίβονται και ματώνουν<br />Τρέχει το άλικο αίμα που κυλάει στα γράμματά τους<br />Και ποτίζει τα λουλούδια και τα δέντρα<br />Των κήπων της αγάπης<br />Τα ποιήματα διαβάζονται<br />Σε έναν κήπο ή σε ένα κρεβάτι<br />Με λυμένες όλες τις αισθήσεις<br />Τα κορμιά έχουν γίνει καράβια<br />Τα χέρια κουπιά<br />Και το ταξίδι στις φουρτουνιασμένες θάλασσες<br />Της ψυχής συνεχίζεται<br />Όταν το καράβι φτάνει<br />Σε όρμους αμμουδερούς<br />Ίδιους από την εποχή του Ομήρου<br />Με τις πλαγιές γεμάτες παπαρούνες<br />Στη σκιά του πεύκου που στάζει το ρετσίνι του<br />Η άφατη ηδονή κορυφώνεται<br />Λευτερώνεται η κραυγή της ψυχής<br />Σταματάει ο χρόνος<br />Και νικιέται ο θάνατος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-7394999020128404010?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-30834774409726633542007-06-27T20:11:00.000+03:002007-06-27T20:13:31.389+03:00<strong>Στίχοι μου</strong><br /><br />Στίχοι μου<br />εσείς γνωρίζετε ποιος είμαι<br />ποιους δρόμους διέτρεξα για να σας δέσω<br />και πώς – με πόσο κόπο – γίναμε ένα.<br /><br />Αυτός που βλέπετε είμαι<br />αυτός που μες στη νύχτα ομολογείτε<br />πλησίον της σιωπής<br />στα ρείθρα του αίματος κινούμενος<br /><br />αυτός εδώ και τώρα<br /><br />μια φορά – και για πάντα.<br /><br />Στίχοι μου<br />δείξτε μου πού είναι ο Πόλεμος απόψε<br />- πού ματώνει ο άνθρωπος<br />πού στενάζει -<br />θέλω να σύρω εκεί τον Έρωτά μου<br />κι ολόκληρο να του τον παραδώσω.<br /><br />Άλλο δεν έχω από το στίχο και τη νύχτα.<br /><br />Απ’ την Αυγή θα λείπω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-3083477440972663354?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-44485674555297549922007-06-07T01:43:00.000+03:002007-06-07T01:55:49.876+03:00<strong>Taedium Vitae</strong><br /><br />Τα ίδια πράγματα, τα καθημερινά,<br />μέγαρα κι αυτοκίνητα και δρόμοι.<br />Ο ίσκιος π' αντιστέκεται ακόμη<br />σε παραθύρια μαύρα, βορινά<br /><br />Οι σκέψεις , που τις πούλησα φτηνά<br />το χρήμα, ο χαρτοφύλακας, οι νόμοι.<br />Οι ώρες που σπατάλησα κι οι τόμοι<br />στα δημόσια γραφεία, τα σκοτεινά.<br /><br />Κι όλα να φωνάζουν μ' ένα στόμα<br />καθώς η μέρα σώνεται και σβήνει:<br />"Τι σ' έκανε να σέρνεσαι στο χώμα;"<br /><br />Και να΄ναι το μυαλό, που δεν αφήνει,<br />τη γλώσσα μου, κομμάτι μιας αβύσσου,<br />ν' αποκριθεί: "Το φως του Παραδείσου"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-4448567455529754992?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-53040574659512136232007-06-06T00:40:00.000+03:002008-01-08T12:25:46.578+02:00<strong>Η Μηχανή Του Χρόνου</strong><br /><br />Μάχομαι<br />με τους δείκτες<br />των σαρκαστικών ρολογιών<br />της άχρωμης στασιμότητας...<br />Αν βγω Νικητής,<br />η ξεκούρδιστη χρονομηχανή<br />θα με διασπάσει<br />σε απειροελάχιστα χρονομόρια<br />δημιουργικότητας!<br />Αν όμως Νικηθώ,<br />θα παραμείνω<br />στη δελεαστική αναπηρία<br />μιας εσώκλειστης,<br />οκνηρής και άλυτης εξίσωσης,<br />όπου οι ρίζες της<br />τείνουν στις παράλληλες<br />συμπαντικές στιγμές<br />του κεκτημένου "Υπερεγώ".<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-5304057465951213623?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-49537625357075544102007-06-03T00:17:00.000+03:002007-06-03T00:21:34.243+03:00<strong>Τώρα Που Έμαθα</strong><br /><br />Τώρα που έμαθα να κρύβω λόγια<br />κάτω από σωρούς ξεραμένων φύλλων,<br />συνήθισα το σκοτάδι<br />και τα βήματα των μεθυσμένων<br />στους ξερούς ήχους των στιγμών μου.<br /><br />Τώρα που έμαθα,<br />αγγίζω τη νύχτα κι αυτή πονάει,<br />αναπνέω μα δεν ζω με τ’ οξυγόνο<br />των γκρίζων δρόμων,<br />μήτε του σπασμένου λιθαριού<br />που ήταν κάποτε καρδιά.<br /><br />Τώρα που έμαθα,<br />μπορώ ν’ ανοίγω την καρδιά μου,<br />τη θάλασσα που τη φοβόμουν,<br />να μαζεύω σκουριασμένες άγκυρες<br />τυλιγμένες γύρω από ευσυνείδητους καπετάνιους.<br /><br />Τώρα που έμαθα<br />το μυστικό των λευκών χαρτιών<br />-που δεν ειν’ άλλο<br />από τη μαύρη μολυβιά που ταξιδεύει-<br />τρέμω τους άσπρους τοίχους<br />που δεν έχουν πάνω τους σημάδια<br />κι όλο νομίζω βλέποντάς τους<br />πως ξεμαθαίνω πια να γράφω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-4953762535707554410?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-35804086017923107022007-05-04T17:52:00.000+03:002007-05-04T17:54:35.745+03:00<strong>Εικονική Πραγματικότητα</strong><br /><br />Μόνος στο σπίτι<br />περιφέρομαι από οθόνη σε οθόνη<br /><br />Ένας απέραντος χορταριασμένος θάνατος<br />χωρίς αυλή, με κήπο άφθονο<br />φυτρώνουν μέσα λογής λογής ανίες<br /><br />Ούτε πατημασιά δεν έμεινε<br />για να σταθώ<br />ποιος έσβησε τα ίχνη<br /><br />Επιστρέφω στις οθόνες μου<br /><br />Αυτές τουλάχιστον<br />ανοίγουν διάλογο μαζί μου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-3580408601792310702?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-57824872722995622742007-03-25T21:15:00.000+03:002007-03-25T21:21:02.519+03:00<strong>Λίμνες Της Σελήνης</strong><br /><strong></strong><br />Η μικρή πέτρα<br />που ριγά στ' άγγιγμά σου<br />κι η κραυγή<br />του σύμπαντός σου<br />είμαι.<br /><br />Και στέκω εκεί<br />και θωρώ στα μάτια σου<br />τους ουρανούς και τους πλανήτες<br />και τις λίμνες της Σελήνης.<br />Και μένω εκεί<br />κι αναζητώ στην ανάσα σου<br />τον άλλο ορίζοντα<br />και τα νησιά<br />που δεν ανακαλύφθηκαν ακόμη.<br /><br />Η μικρή φλόγα<br />που θεριεύει στ' άγγιγμά σου<br />κι η γαλήνη<br />του Απείρου σου<br />είμαι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-5782487272299562274?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-46296264439708751512006-12-21T14:33:00.000+02:002006-12-21T14:36:59.708+02:00<strong>Ακούσματα</strong><br /> <br />Ποιος νανουρίζει την ελπίδα<br />στους ήχους του παλιού βιολιού<br />της προδομένης σκέψης;<br /><br />Μήπως ο άνεμος<br />που κλέβει ατιμώρητα<br />τα λόγια των αγγέλων<br />και φτιάχνει ξόρκια<br />για να δέσει<br />την ανυπότακτη χαρά;<br /><br />Μήπως το νερό<br />που ταξιδεύει αδιάκοπα<br />το τώρα και το πάντα,<br />στο μακρινό προορισμό<br />του άγνωστου πουθενά,<br />για να επιστρέψει κάποτε<br />στη νερομάνα αγάπη;<br /><br />Μήπως η λυγερή φωτιά<br />που άθελά της θρέφει<br />το πεινασμένο πάθος,<br />ταΐζοντάς το σιγουριά<br />κι ακόρεστη μανία,<br />ώστε να παίρνει βίαια<br />τ’ άδικο μερτικό του;<br /><br />Κανένα,<br />ή ίσως όλα αυτά<br />κι ακόμα άλλο ένα:<br />η συμφωνία της ζωής<br />μ’ αστείρευτη αρμονία<br />κι αξόδευτη υπομονή<br />να διορθώνει λάθη<br />στις ατελείς συνθέσεις των ανθρώπων…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-4629626443970875151?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-59371451963766867402006-10-30T20:52:00.000+02:002006-10-30T20:53:33.123+02:00<strong>Νοητή Γραμμή</strong><br /><br />Καπνοί<br />από τσιγάρα<br />και κούπες<br />γεμάτες καφέ,<br />δίπλα<br />στη νοητή γραμμή,<br />που η δίνη<br />των λέξεων<br />ακουμπά<br />και γνέφει<br />τραυματισμένη<br />τη σιωπή μου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-5937145196376686740?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-10598896068218305812006-08-24T18:14:00.000+03:002006-08-24T18:20:54.453+03:00<strong>Οι Σαλπιγκτές</strong><br /><br />Σαν υποχώρησαν οι αχαιοί<br />από την πρώτη της μάχης γραμμή<br />τότε μια ομάδα σαλπιγκτών<br />έτρεξαν γρήγορα μπροστά<br />σ' αυτών το μετερίζι.<br /><br />Σαν φούντωνε ο πόλεμος<br />αυτοί με τα σαλπίσματα<br />τους βαρβάρους νικούσαν!<br />Παίζαν κάτι περίεργα<br />μα όμορφα τραγούδια.<br /><br />Μ' αυτά δεν τα κατάλαβαν<br />οι Έλληνες και οι βάρβαροι<br />το θαύμα μόνο κοίταζαν<br />πως λίγοι σαλπιγκτές μπορούν<br />τη μάχη να κρατούν και να νικούνε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-1059889606821830581?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1155230714708808562006-08-10T20:20:00.000+03:002006-08-10T20:25:14.723+03:00<strong>Ερωτικό</strong><br /><strong></strong><br />Τις ώρες που σε θέλω,<br />τις ώρες που σ' αναζητώ,<br />σε χάνω, δεν σε βρίσκω<br />και μένω στο κενό.<br /><br />Μου λες πως μ' αγαπάς,<br />μακριά μου δεν μπορείς,<br />για μένα υποφέρεις,<br />για μένα μόνο ζεις.<br /><br />Στην αγκαλιά σου μέσα<br />απόψε να βρεθώ,<br />να σου χαρίσω μάτια μου<br />τ' όνειρο το πιο αληθινό!<br /><br />Για σένα και για μένα<br />τα λόγια είναι περιττά,<br />η αγάπη μας ενώνει<br />σαν γέλιο, σαν τραγούδι,<br />σαν μια γλυκιά διπλοπενιά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115523071470880856?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1154639339026395562006-08-04T00:07:00.000+03:002006-08-04T00:08:59.036+03:00<strong>Την Έλεγαν Τρελή<br /></strong><br />Αγαπούσε<br />τα λουλούδια, τα δέντρα.<br />Φιλούσε<br />τις παπαρούνες, τους κρίνους.<br />Έπαιζε<br />με τα ζώα, σαν τα παιδιά.<br />Λάτρευε<br />τους ανθρώπους, τα πουλιά.<br />Θυσιαζόταν<br />για τη ζωή, για την αγάπη.<br />Την έλεγαν τρελή!<br />Άραγε γιατί;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115463933902639556?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1154156991045405632006-07-29T10:03:00.000+03:002006-07-29T10:09:51.063+03:00<strong>Έκθεσις </strong><br /><br />Πουλιά οι ψυχές μας<br />Σε δέντρα που έγδυσαν χειμώνες<br /><br />Έκθετες οι φωλιές μας<br />Σε μάτια πεινασμένα<br /><br />Τα μυστικά μας θαύματα<br />Από τους τυμβωρύχους συλλημένα<br /><br />Στην ερημιά λιμνάζει η σελήνη<br />Οι λέξεις στραγγίζουν λογική<br /><br />Μια λάμψη σπαρταρά<br />Εκεί που χάθηκε η μουσική<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115415699104540563?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1153779137548215422006-07-25T01:06:00.000+03:002006-07-25T01:12:17.566+03:00<strong>Αυτοσυντήρηση</strong><br /><br />Θα πρέπει να ήταν άνοιξη<br />γιατί η μνήμη αυτή<br />υπερπηδώντας παπαρούνες έρχεται.<br />Εκτός εάν η νοσταλγία<br />από πολύ βιασύνη,<br />παραγνώρισ' ενθυμούμενο.<br />Μοιάζουνε τόσο μεταξύ τους όλα<br />όταν τα πάρει ο χαμός.<br />Αλλά μπορεί να'ναι ξένο αυτό το φόντο,<br />να'ναι παπαρούνες δανεισμένες<br />από μιάν άλλην ιστορία,<br />δική μου ή ξένη.<br />Τα κάνει κάτι τέτοια η αναπόληση.<br />Από φιλοκαλία κι έπαρση.<br /><br />Όμως θα πρέπει να 'ταν άνοιξη<br />γιατί και μέλισσες βλέπω<br />να πετουν γύρω απ' αυτή τη μνήμη,<br />με περιπάθεια και πίστη<br />να συνωστίζονται στον καλύκά της.<br />Εκτός αν είναι ο οργασμός<br />νόμος του παρελθόντος,<br />μηχανισμός του ανεπανάληπτου.<br />Αν μένει πάντα κάποια γύρις<br />στα τελειωμένα πράγματα<br />για την επικονίαση<br />της εμπειρίας, της λύπης<br />και της ποίησης.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115377913754821542?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1153516494177665412006-07-22T00:13:00.000+03:002006-07-22T00:14:54.176+03:00<strong>Σας Mιλώ<br /></strong><br />Σας μιλώ,<br />μην αδιαφορείτε.<br />Αυτή η στιγμή,<br />για μένα<br />είναι σημαντική.<br />Είμαι ευτυχισμένος.<br />Αυτά είπα<br />κι όλοι λυπήθηκαν.<br />Έφυγαν<br />με σκυμμένο κεφάλι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115351649417766541?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1153319009958239512006-07-19T17:20:00.000+03:002006-07-19T17:25:48.400+03:00<strong>O 'Υμνος Tου Mετανάστη</strong><br /><br />Ξεκίνησες με μια βαλίτσα..<br />Σήκωσες την Ελλάδα στον ώμο σου<br />ωσάν το Διγενή και την σεργιάνισες στις πέντε Ηπείρους!<br /><br />Κράτησες και κρατάς με υπερηφάνεια την ελληνική παράδοση<br />και την ωραία σου καταγωγή!<br /><br />Γιε του Λαέρτη, σε κάθε γωνιά της γης έκτισες την Ιθάκη σου!<br />Και οι άνθρωποι -άσπροι, μαύροι και κίτρινοι-<br />στέκουν στην άκρη σιωπηλοί, γιομάτοι δέος<br />για να περάσει η γαλανόλευκη!<br />κρατημένη ψηλά στ' αντρίκειο σου χέρι,<br />καθώς περνάς στις παρελάσεις,<br />καβάλα στο άλογο του Θοδωρή Κολοκοτρώνη!<br /><br />Ωραίε μου φουστανελά!<br />Αληθινέ κι' αγνέ μου<br />'Ελληνα της Διασποράς!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115331900995823951?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1153079740769837922006-07-16T22:48:00.001+03:002008-02-15T19:19:51.804+02:00<strong>...Κι Ας Πουν Οι Άλλοι</strong><br /><br />Πάνω που χάραζε η αυγή<br />έτρεξα μες στα λόγια<br />που φάνηκαν χθες αργά<br />στη σκέψη τη φευγάτη<br />και μου 'λεγαν<br />πως σαν θα 'ρθει<br />η λέξη ως τα χείλια<br />θα 'ρθουν και τα συνθήματα<br />που σώπαιναν τις νύχτες<br />και θα φωνάξουν με οργή<br />μες στην υγρή αρμύρα<br />... κι ας πουν οι άλλοι<br />οι πολλοί...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115307974076983792?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1152913890846483892006-07-15T00:47:00.000+03:002006-07-15T01:15:20.546+03:00<strong>Ήλιε, Περπατητή</strong><br /><br />Προσπάθησα να πλέξω τις ακτίνες σου.<br />Ήλιε, Περπατητή, σε χαλινάρι,<br />να κλείσω σ' ασπροκέφαλο τη θέρμη σου<br />- φιλί σε πρωτολούλουδο θυμάρι...<br /><br />...Του αηδονιού τις τρίλιες δεν κατάφερα<br />ήχους να τους κρατήσω...<br />όσο ζούσα<br />...να δέσω τη ζωή αντάμα στ' όνειρο...<br />μια Χίμαιρα να φτάσω, κυνηγούσα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115291389084648389?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1152746282197329392006-07-13T02:13:00.000+03:002006-07-13T02:18:02.206+03:00<strong>Είναι;</strong><br /><br />Είναι το κενό μεταξύ<br />κάθε αποκορυφώματος του μυαλού μου<br />και η σιωπή μεταξύ<br />κάθε χτύπου της καρδιάς μου<br />βαρυφορτωμένα με πραγματικότητα<br />που πισθάγκωνα δένουν το πάθος μου<br />και με κάνουν να αργοπορώ σε όνειρα<br />παίρνοντας ελεημοσύνη από τη φαντασία.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115274628219732939?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1152633254484074372006-07-11T18:50:00.000+03:002006-07-13T02:19:46.306+03:00<strong>Οι Κύκλωπες</strong><br /><br />Ας ανοίξει, λοιπόν, η πέτρα,<br />ο βράχος ας γευθεί την οσμή του,<br />ο αέρας ας μοιράσει ακριβοδίκαια<br />το μερτικό του στον καθένα μας.<br />Με βήμα γοργό ας αναρριχηθούμε<br />στην ύστατη κορυφή, του αετού<br />η φωλιά ας γίνει ορμητήριο και κρυψώνας.<br /><br />Από περιορισμένα ύψη, βουνοκορφές<br />εικονικές και όρη διψασμένα,<br />ας δώσει ο καθένας το στίγμα του,<br />με απλά σεντόνια του καπνού,<br />μπαρουτοκαπνισμένα. Ας λογαριάσει,<br />μόνος του, το ύψος του ο καθένας<br />και τον ορίζοντα που του αντιστοιχεί,<br />ας καθορίσει τον φρουρό, το σύνθημα,<br />το παρασύνθημα κι ας αναγγείλει<br />Αυτόν που όλοι μας περιμένουμε,<br />τον πολυπόθητο Κανένα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115263325448407437?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1152522214309059062006-07-10T11:58:00.000+03:002006-07-10T12:07:05.030+03:00<strong>Δεδομένα Μελλοντικού Ποιήματος</strong><br /><br />1. Σερβίρισμα τσαγιού<br />2. Θαλάσσια κύματα<br />3. Ανήσυχος ύπνος<br />4. Θρόισμα φύλλων<br />5. Ακροβάτες σε τσίρκο<br />6. Ταχυδρομική θυρίδα<br />7. Άσπρο άλογο καλπάζοντας<br />8. Ξαφνική βροχή τον Ιούλιο<br />9. Χτυπάει το τηλέφωνο<br />10. Μουσική του Βιβάλντι<br />11. Γυναίκα βάφει τα χείλη της<br />12. Φρούτα σε ψυγείο<br />13. Γραφείο απολεσθέντων αντικειμένων<br />14. Θυμωμένες φωνές<br />15. Βιτρίνα ειδών φωτισμού<br />16. Κόκκινο κρασί<br />17. Fata morgana<br />18. Επιγραφή "ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ"<br />19. Πολεμικά επίκαιρα<br />20. Κάτι παράξενο<br />21. Τώρα, είπε<br />22.<br />23.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115252221430905906?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1152401618819500102006-07-09T02:19:00.000+03:002006-07-09T02:33:38.826+03:00<strong>Η Κλεψύδρα Του Κόσμου</strong><br /><br />Από τα καταφύγια.<br />Τις χαράδρες των εναγκαλισμών.<br />Των βλεμμάτων άνθη του κενού.<br />Άνεμος ευπατρίδης έρχεται<br />Και ιοβόλο νεύμα.<br /> <br />Την ιστορία αυτή την ξέρουν όλοι.<br />Κι εγώ μόλις την βλέπω τώρα<br />- αντίληψις ισοσθενής.<br />Έτσι καθώς το απάγκιασμα του υπαρκτού<br />- αλλοφανής αστέρας - την νανουρίζει.<br />Πίσω από τους ώμους της θέας.<br />Και του αλγοειδούς περισπασμού.<br />Μια άλλη, πρώτη προβάλλει.<br /> <br />Σιωπηλή. Επανατάκτις.<br />Με τα μάτια στραμμένα μακριά.<br />Μια ιστορία κοσύμβη.<br />Χωρίς καμιά αφήγηση να την καταργεί.<br />Άγνωστη εις τριπλούν.<br />Απρόσκοπτη από την γνώση.<br />Την παρέπαρση του ματιού.<br />Και την κατάχρηση εξουσίας του τοπίου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115240161881950010?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1152344856248852542006-07-08T10:45:00.000+03:002006-07-08T10:47:36.260+03:00<strong>II</strong><br /><br />Άλια καταδίκη δεσμά από θρύψαλα λυγμών<br />κάτω απ’ τα ραγισμένα βλέφαρα στεγνού κρατήρα<br />αόρατη βορά -<br />τυμβωρυχίες ερώτων, λιτανείες στις ετοιμόρροπες<br />αισθήσεις, εξαρθρωμένες μελωδίες, λάβα<br />αποκεφαλισμένων ποταμών<br />λεπίδες των κυμάτων βαθιά στο παραπέτασμα·<br />ανάπτυξη κλεψύδρας, επιδημία<br />άκρατες οπτασίες ηρώων λυγισμένων<br />στις μεθυσμένες φλέβες του φωτός<br />η καταιγίδα που χειμάζει στα έλκη<br />ο φυλλοβόλος νόστος<br />ενός τεμαχισμένου σώματος την άνοιξη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115234485624885254?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1152226340798343492006-07-07T01:50:00.000+03:002006-07-07T09:51:57.016+03:00<strong>Στο Καφέ Που Συχνάζω</strong><br /><br />Ξαφνικά τα πράγματα χάνουν το νόημά τους<br />Μη έχοντα λόγο ύπαρξης<br />Φλιτζάνια τραπέζια νομίσματα σβήνουν<br />Εξαφανίζονται με τρομώδεις αναλαμπές.<br /><br />Επικρατεί πανικός<br />-"Μη κουνηθεί κανείς!"<br />φωνάζει η ωραία σερβιτόρος<br />"Πρώτα θα λύσετε το αίνιγμα του κόσμου"<br /><br />Και βγάζοντας το στενό της φόρεμα<br />Αποκαλύπτεται μια ανθισμένη κερασιά.<br />Δια μιας το νόημα ανθίζει στα κεφάλια μας:<br />Ο κόσμος και τα πράγματα<br />Είναι τα άνθη του κενού<br />Οι λέξεις, ξετρελαμένα έντομα.<br /><br />Επιστρέφοντας σπίτι<br />Μασώ ζουμερή νύχτα και φτύνω άστρα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115222634079834349?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1152144289622703992006-07-06T02:59:00.000+03:002006-07-06T03:04:49.636+03:00<strong>Το Tραγούδι Λειψό</strong><br /><br />Αγαπώ την μοναξιά,<br />την επιζητώ…<br />Συναθροίζομαι με τις μνήμες<br />και τα όνειρά μου.<br />Αποκληρώνομαι από τα γήινα,<br />γιατί τρανέψανε οι Πυράκανθοι<br />κι έγινε δύσβατη η γη !<br />Ζω με τα κρεμ μου τριαντάφυλλα.<br />- Γεμάτη η αγκαλιά μου. -<br />Την σιωπή μου περιφράζω<br />με των στίχων μου την αρμονία.<br />Το κεφάλι μου δεν σκύβω<br />και κρατιέμαι στο παρόν.<br />Αποδέχομαι τον πόνο…<br />Στις παλάμες μου κρατώ<br />από την σάρκα σας αχλύ<br />και τραγουδώ<br />με τραγούδι λειψό<br />απ’ αέρα και χρώμα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115214428962270399?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1152050946095171212006-07-05T01:03:00.000+03:002006-07-05T17:40:08.583+03:00<strong>Εντός Συνόρων</strong><br /><br />...Βρέθηκε στα σύνορα.<br />Το σκοτάδι αναδείκνυε<br />το φως μιάς παράγκας<br />στου ορίζοντα το βάθος.<br />Αυτό το φως του έδινε δύναμη<br />να συνεχίσει την πορεία του<br />προς την ελευθερία.<br />Για μια στιγμή<br />το σώμα του ακινητοποιήθηκε.<br />Κρύφτηκε φοβισμένος.<br />Το δέρμα του ανατρίχιασε.<br />Σε λίγο θα ήταν ελεύθερος.<br />Με τίποτα δεν ανταλλάσσεται<br />η αίσθηση της ελευθερίας.<br />Εκείνη ακριβώς τη στιγμή<br />η σφαίρα βρήκε στόχο.<br />Το δέρμα του ηρέμησε.<br />Πέταξε ελεύθερος<br />αφήνοντας το σώμα του<br />εντός συνόρων.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115205094609517121?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1151965367922360102006-07-04T01:15:00.000+03:002006-07-04T01:22:47.930+03:00<strong>Λόγχες Που Πληγώνουν</strong><br /><br />Η νύχτα με γέλασε<br />σαν θέλησα τ’ άστρα να κλέψω.<br />Κι απλώθηκε η ελπίδα<br />της δύναμης, της αίσθησης,<br />η απειλή της νίκης.<br />Και πάλεψα με όνειρα,<br />κυνηγώντας εφιάλτες<br />του μεσημεριού,<br />κυνηγώντας λόγια της χαράς<br />που γίνηκαν λόγχες.<br />Δεν θέλησα να πω<br />πως αντίκρισα το τέλος,<br />πως ξέχασα το χαμόγελο<br />μιας νέας αρχής.<br />Πληγές που δεν νιώθω<br />το πόσο πονούν,<br />κοιτώ να γεμίζουν<br />εμένα, εσένα.<br />Κι η αλήθεια της κίνησης,<br />η αλήθεια του φρένου,<br />δεν γέλασε σαν έψαλα<br />τη φράση ενός ύμνου.<br />Μιλιά, ησυχία<br />και σίγουρες νότες<br />που γίνηκαν λόγχες,<br />που μ’ έπνιξαν σε δάση<br />με λίμνες του ανέμου,<br />που γύρισαν μια λέξη<br />σαν δείκτη ρολογιού<br />πίσω στο χρόνο.<br />Ναι, η λύση με θαμπώνει<br />κι ελπίζω στο αδιέξοδο.<br />Ναι, η θύμηση με λιώνει<br />και νιώθω την ανάσα μου<br />να καίει, να με παγώνει,<br />λόγχη γεμάτη δάκρυα,<br />λόγχη γεμάτη θάρρος.<br />Δεν γέρασα κι ας θέλησα<br />να πιω το γέλιο,<br />δεν γέλασα ανώφελα<br />στην κορφή της ζήσης,<br />σαν μου ’παν πως δεν έφταιγα<br />για τ’ αύριο του τώρα.<br />Κι απλώθηκε η ένταση<br />του άγχους, της θυσίας.<br />Και μίσησα τις υπερβολές,<br />τα λάθη, τις υποσχέσεις.<br />Και μίσησα κι αγάπησα<br />λόγχες που με πληγώνουν.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115196536792236010?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1151875888914151992006-07-03T00:27:00.000+03:002006-07-03T00:31:28.926+03:00<strong>Καρτ - Ποστάλ</strong><br /><br />Απόψε οι θύμησες γλιστρήσαν<br />σε γαλανά νερά απόδρασης<br />κάθε παλιού μου κόσμου<br />Και ντύθηκα ολόλευκη<br />υπόσχεση<br />ημέρας φωτεινής κι ερωτευμένης<br />νύχτας αραχνοϋφαντης, κρυφής<br />ανείπωτων φιλιών κλεφτρόνι<br />ερασιτέχνης συγγενής<br />ανύποπτων ελπίδων..<br />Κόρη με ξαναμμένα μάγουλα<br />- βαθύ έρωτα σημάδι-<br />με μάτια κλειστά,<br />χαμογελά,<br />το όνειρο ατενίζει<br />μες σ' αγκαλιά ερωτική<br />αγαπημένο απάγκιο<br /><br />Στιγμή θεών<br />θνητών ερώτων θαύμα..<br />Απόψε.. αγαπημένο καρτ - ποστάλ<br />γλυκιάς γεύσης πελάγους..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115187588891415199?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1151792868010534262006-07-02T01:24:00.000+03:002006-07-02T02:10:55.373+03:00<strong>Δεν Θέλω</strong><br /><br />Δεν θέλω να με σέρνουν<br />σαν πρόβατο στη σφαγή.<br />Δεν θέλω να βλέπω<br />τα κλειστά κρεματόρια κάθε αυγή.<br />Δεν θέλω να σκέπτομαι<br />τον τρόπο που με σκοτώνει.<br />Δεν θέλω άλλος για μένα<br />ν' αποφασίζει.<br />Δεν θέλω… δεν θέλω<br />να είμαι τόσο χαμηλά<br />κοινωνικός.<br />Δεν θέλω να με ποδοπατούν.<br />Μισώ αυτό που θέλουν<br />να γίνω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115179286801053426?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1151703263973690092006-07-01T00:31:00.000+03:002006-07-01T00:34:23.980+03:00<strong>Πανδώρα</strong><br /><br />Ανθη μέσα στ’ όνομά σου και δώρα<br />Παν δώρα.<br />Κόρη ολόγυμνη,<br />με το χαμόγελο του φύλου σου<br />αφημένο στις ιδρωμένες <br />θερινές αμαρτίες<br />της παραλίας των βότσαλων...<br /> <br />Παρά θίν’ αλός πολυφλοίσβιο θαλάσσης,<br />έμαθες τις κινήσεις του έρωτα <br />και τα φιλιά,<br />με τα μαλλιά σου απλωμένα στα κύματα.<br /> <br />Τα μάτια σου, λαβύρινθοι φωτός,<br />στο δέρμα σου οι ανάσες γυμνών εφήβων<br />κι η καρδιά σου ταξιδεμένο όνειρο.<br /> <br />Εκεί στη μικρούλα θάλασσα<br />που καψάλισε το άταχτο καλοκαίρι,<br />τα χείλια σου μίλαγαν στους ανέμους<br />κι είχες το λαιμό σου κοσμημένο<br />με του έρωτα τις λαβωματιές .<br />Σαν στολιστείς ξανά τη θηλυκή σου γύμνια,<br />αργά τη νύχτα<br />που κατεβαίνει νωχελικά το φεγγάρι<br />στις στρογγυλάδες του κορμιού,<br />θυμήσου να μου φυλάξεις στα δώρα,<br />Παν δώρα,<br />ένα μικρό κομμάτι ερωτικού άρτου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115170326397369009?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1151619634183584062006-06-30T01:15:00.000+03:002006-06-30T01:48:09.526+03:00<a name="top"></a><strong>Μόνη μου</strong><br /><br />Έκλεισα απότομα τις πόρτες<br />και αμέσως έσβησαν τα ψεύτικα είδωλα<br />που είχαν μαζευτεί τριγύρω μου<br />και με κολάκευαν όλη μέρα.<br />Σώπασαν οι φωνές και τα κούφια γέλια.<br />Εξαφανίσθηκαν τα παλαμάκια,<br />«τα εύγε» τις ανθρώπινης υποκρισίας<br /><br />Έλυσα τα μαλλιά μου,<br />Σκούπισα τα μάτια μου απ΄ τις μπογιές<br />Ξεθωριασμένες απ’ το κλάμα<br />Και σφιχτά τράβηξα το κόκκινο κραγιόν<br />Των χειλιών μου.<br />Πέταξα από επάνω μου ότι με<br />Φόρτωνε και στεναχωρούσε.<br /><br />Σκορπισμένα, πατημένα χάμου,<br />Μάζεψα τα κομμάτια μου<br />Και προσπάθησα να στήσω<br />Την σωριασμένη σπαζοκεφαλιά<br />Της ζωής μου,<br />Με λεπτότητα και με αφοσίωση<br />Για να μην μου περισσέψει κανένα.<br /><br />Κοίταξα προσεχτικά<br />Στον γκρίζο καθρέφτη της τραπεζαρίας.<br />Έδειχνε μια καινούρια γυναίκα<br />Όχι εμένα.<br />Το ίδιο πρόσωπο<br />με άλλο βλέμμα<br />Το ίδιο χαμόγελο<br />αλλά ορφανό από χαρά.<br />Τότε, μόλις τότε κατάλαβα<br />Ότι είχα μείνει πάλι μόνη μου,<br />Παρέα με τον εαυτό μου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115161963418358406?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1151538118625653212006-06-29T02:40:00.000+03:002006-06-29T03:00:31.886+03:00<strong>Ποίηση</strong><br /><br />Κι εγώ την απεχθάνομαι·<br />ασφαλώς και υπάρχουν<br />πιο αναγκαία πράγματα στη ζωή<br />απ' αυτό το ατέρμονο scrabble<br />με τις ξαφνικές κρίσεις λεκτικής ευφορίας.<br /><br />Διαβάζοντάς την όμως<br />με απόλυτη αποστροφή<br />ανακαλύπτει κανείς<br />μέσα στις άχρωμες σελίδες της<br />έναν τόπο προορισμένο για το αυθεντικό:<br />έναν φανταστικό κήπο<br />με πραγματικές αλέες<br />όπου το πτυχωτό φόρεμα της κ. Μουρ<br />σαρώνει με ρυθμική μεγαλοπρέπεια<br />τα νεκρά φύλλα των ενδοιασμών μας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115153811862565321?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1151453439879906822006-06-28T03:08:00.000+03:002006-06-28T03:35:47.686+03:00<strong>Ένα Βήμα... Eντός<br /></strong><br />Είναι η πλήρωση απόψε που απλώνει,<br />μέσ' την ψυχή τη μυρωδιά του φρέσκου δυόσμου,<br />καθώς βυθίζομαι σε πέλαγος εντός μου,<br />αναζητώντας κάτι που να μην τελειώνει.<br /><br />Κι είναι ένα πέλαγο που κλείνει στο σκοτάδι,<br />εκεί που χάνονται οι σκέψεις και ο χρόνος,<br />μέσα του σβήνει η ζωή αλλά κι ο πόνος<br />και μαύρος ήλιος βασιλεύει μέσ' το βράδυ.<br /><br />Είν' ένα πέλαγο σε τόπο μυστηρίου,<br />όπου τα πάντα καρτερούν το κάλεσμά τους,<br />να 'ρθούν στο πρόσταγμα του άγνωστου Κυρίου,<br /><br />καθώς κρατά για όλες τις πόρτες τα κλειδιά τους<br />και στις σελίδες του ολόλευκου βιβλίου,<br />δίνει στου αύριο τις μέρες τ' όνομά τους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115145343987990682?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30332928.post-1151409797825767762006-06-27T15:00:00.000+03:002006-06-27T15:03:17.836+03:00<strong>Μονολεκτικά Eνδύματα<br /></strong><br />Κύματα περισπωμένης,<br />φουρτούνες επιρρημάτων,<br />ανεμόμυλοι ρημάτων,<br />κοχύλια αποσιωπητικών,<br />στο νησί των ποιημάτων<br />της ψυχής,<br />του νου,<br />της σκέψης,<br />μονολεκτικών ενδυμάτων<br />που φοράς<br />για να αντέξεις!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30332928-115140979782576776?l=hellenic-words.blogspot.com' alt='' /></div>Dimitris P. Kraniotishttp://www.blogger.com/profile/13656625827149735479noreply@blogger.com0